InEen versterkt, vernieuwt en verbindt de eerste lijn en behartigt de belangen van de georganiseerde eerste lijn. Een ijzersterke eerste lijn: daar wordt iedereen beter van! Lees verder.
headerbeeld bij Grip op Triage: naar een effectief en veilig gebruik van het NTS

Grip op Triage: naar een effectief en veilig gebruik van het NTS

28 juni 2017

Triage is de ruggengraat van elke huisartsenpost. Om deze triage veilig en betrouwbaar te maken is op basis van de NHG-TriageWijzer, de Landelijke standaard en Meldkamer ambulancezorg en het Manchester triage systeem het digitale Nederlands Triage Systeem (NTS) ontwikkeld. Vorig jaar zomer schreef de Doktersdienst Groningen een brandbrief naar het NHG: het aantal U2-visites nam dusdanig toe dat de kwaliteit van zorg in gevaar kwam. Het NTS werd aangewezen als één van de oorzaken. Wat was er aan de hand en hoe is het nu, een jaar later?

Er was een cumulatie van factoren, zegt directeur Ine Scholten. Het gevoel bestond dat de toename van het aantal hoog-urgente zorgtoewijzingen enerzijds het gevolg was van ‘te veilige’ NTS-criteria en anderzijds van een te strikte toepassing als gevolg van de hercertificeringseisen voor triagisten. ‘Het gevoel was dat het goed ging, als je maar precies deed wat het NTS voorstelt. Een misverstand’, aldus huisarts Bram Luteijn. Samen met Scholten ondertekende hij als lid van de Raad van Advies van de Doktersdienst de brandbrief aan het NHG.

Plan van Aanpak
Zowel Scholten als Luteijn zijn te spreken over de snelle reactie van het NHG. Allereerst door in Groningen direct met alle betrokkenen in gesprek te gaan over de bedoeling en de achtergrond van het NTS en vervolgens door samen met InEen een invitational conference te organiseren. Huisartsen, triagisten en opleiders inventariseerden daar de knelpunten met als resultaat het plan van aanpak Grip op Triage. Als oorzaken voor de toename werden genoemd de manier waarop met het NTS wordt omgegaan en de mogelijk te voorzichtige triagecriteria (waardoor achteraf een hoge urgentie medisch niet altijd noodzakelijk bleek), maar daarnaast ook andere factoren zoals de hoge werkdruk, de hercertificeringseisen en de veranderingen in de zorg waardoor het aantal thuiswonende ouderen met complexe problemen toeneemt en daarmee ook het beroep dat zij buiten kantooruren op de Doktersdienst doen.

Luteijn: ‘Je hebt al snel drie of vier U2 visites op je lijstje staan, allemaal binnen een uur. Dat lukt niet, zeker niet in de provincie, dan heb je soms al een half uur rijtijd. En vaak hoeft het niet, door het defensieve karakter van het NTS blijkt veel U2 niet werkelijk spoedeisend. Door deze onvolkomenheid in het triagesysteem ga je makkelijk een beetje sjoemelen, wat natuurlijk niet de bedoeling is. Het is onmogelijk om helemaal te voorkomen dat er dingen fout gaan, maar we moeten wel zorgen dat het NTS niet een paard van Troje wordt. Dat het leidt tot zoveel belasting dat je in het bos de bomen met échte spoed niet meer ziet.’

Hercertificeringseisen aangepast
Scholten: ‘Het gesprek met het NHG en de triagisten zorgde voor opluchting. Het is nu duidelijk dat het NTS puur een middel is en dat iedereen daarnaast haar eigen verantwoording heeft.’ De tweede opluchting was dat de ledenvergadering van InEen het verplichte aantal voldoende triagegesprekken schrapte als hercertificeringseis. Scholten: ‘De hercertificering staat natuurlijk helemaal los van het NTS, maar doordat het gelijktijdig speelde ging het door elkaar lopen. De triagisten hadden het gevoel steeds tentamen te moeten doen en durfden nauwelijks van het NTS af te wijken.’

Een jaar later
Nu, een jaar later, gaat het beter. Wel is er nog steeds het gevoel van teveel U2-visites die in elk geval achteraf als onnodig worden bestempeld. Naast invoering van zaken als agendabeheer (niet meer dan vier visites per uur) heeft het NTS inmiddels een duidelijk visie met doel en handleiding voor het werken met het NTS gemaakt en aan alle huisartsenposten toegestuurd. Scholten: ‘Dat het er nu duidelijk staat, helpt. Maar uiteindelijk gaat het om veel feedback krijgen en dicht bij de huisartsen zitten. Zo leer je vertrouwen op je eigen beoordelingsvermogen. Heb lef en wees veilig. Dat is een lastige boodschap, maar het blijft natuurlijk verantwoordelijk werk met risico’s.’ Ervaring, beaamt Luteijn, vormt een groot deel van de oplossing. ‘En ook scholing. Scholing helpt triagisten het NTS veilig als hulpmiddel te gebruiken en niet als maat der dingen, zodat als dat nodig is een voorgestelde urgentie gewijzigd kan worden. En misschien ook scholing voor de huisartsen, want voor hen is het triëren op basis van urgentie ook anders dan in de dagpraktijk.’ Luteijn bepleit verder een betere wetenschappelijke onderbouwing van het NTS, dat nu vooral op consensus is gebaseerd. Een startpunt daarvoor is mogelijk de uitkomst van een nadere analyse die het NHG en de stichting NTS samen met het Nivel uitvoeren naar de toename van het aantal hoog-urgente toewijzingen, ook een afspraak uit het plan van aanpak Grip op Triage.

Scholten: ‘We discussiëren ook over een U3 binnen tweeënhalf uur. Nu is dat vier uur. De afstand tussen U2 en U3 is daardoor groot, waardoor een triagist die enige urgentie voelt sneller voor U2 zal kiezen. Huisartsen zeggen mij dat er balans komt als de U3 tweeënhalf uur is. Ik weet niet of het zo is, maar vind het de moeite waard om daar een experiment mee te doen. Het NTS is niet voor altijd bedacht, het moet mee kunnen groeien met onze ervaringen.’

Gerelateerd nieuws


Bekijk meer

Contactpersonen